De relaasheid der dingen

Woensdag: Tripje naar de kopiedienst werd een dubbele rum cola in een lokaal cafeetje met Marcel en zen maatjes. Partijtje poolen hebben we ook geprobeerd. Met de nadruk op proberen natuurlijk.

Donderdag: Alles groeit hier sneller, dus ook mijn haren. Elien heeft het gewaagd om mijn haar bij te kleuren en het resultaat mag er zijn. Etentje bij Gust en Koenti ( de ouders van Elien haar buurman) waar we heerlijke gegratineerde aardappelpuree kregen en geflambeerde aubergines met pesto. In ruil hadden we een “klein” bloemstukje mee van de lokale bloemist. Namelijk vijf stengels Palulu. Zoek maar eens een fotootje op google ;). Daarna was het tijd voor HAVANA!!

Vrijdag: uitgeteld de ganse voormiddag in de hangmat dutten, Jana was stikkapot. In de namiddag was het tijd om een bezoekje te brengen aan Thermen Hermitage, een schoonheidsalon met wellnesscenter en Hamam. Ik mag hier waarschijnlijk mijn overige stage doen. Omdat mijn interesse vooral naar lichaamsmassage gaat zou ik als masseuse in de Hamam mogen werken! Zweten zullen we en de kilo’s zullen er dan misschien ook wel afvliegen ;)
‘s Avonds zijn we naar het toneel “Midsummer Night’s Dream” van het jeugdtheater gaan kijken. Het was op een verfrissende manier gebracht en we hebben eens goed kunnen lachen. De chemie tussen de hoofdrolspelers is helemaal anders dan bij ons.
Onze collega Jan van journalistiek zat ondertussen op de opening van “SPAN”. Een kunsttentoonstelling in de tuin van de Surinaamse Bank. Dit wouden wij dus ook niet missen maar we hadden geen uitnodiging. Geen probleem, praatje met de bewaking en we waren binnen. Ze dachten namelijk dat het onze laatste avond in Suriname was, en maar goed ook. Wat was me dat, decadent tot en met. Gratis cocktails naar keuze, kraampjes met eten verspreid over heel de tuin, verschillende live bands en andere artiesten. Ook alle kunstenaars waren aanwezig en gaven bij hun werk de gepaste uitleg. Terwijl dat wij gefascineerd zaten te kijken naar een hok vol kuikens hoorden wij opeens; “Dames, maak eens plaats voor de President” en ja, daar stond hij , de President van Suriname! Geloof me, hij heeft de grootste zoeloe lippen van Suriname ;).

Zaterdag: Tijd voor activiteit dachten we. De plannen waren : Fort Zeelandia, de zoo en de cultuurtuin. Wat hebben we gezien? Geen van de drie. Ons eerste stop was Fort Zeelandie, deze was gesloten. We waren een beetje uitgeteld dus Liselotte, Elien , Elien en ik zetten ons op een bankje. Na een tijdje komt er een oud ventje een praatje met ons maken. Na een poos hebben we door dat het de redelijk bekende kunstenaar Erwin De Vries is. Hij had een tentoonstelling lopen in Fort Zeelandia maar die was nu al jammer genoeg gedaan. Zijn boek hebben we wel mogen bekijken en zijn levensverhaal heeft hij ons ook uitgebreid verteld. Daarna heeft hij ons nog een lift gegeven naar de winkel van zijn dochter( deze maakt zelf juwelen) en hebben we nog een uitnodiging gekregen om eens bij zijn thuis langs te komen. Dit doen we zeker!

Zondag: Uitstap naar Matapica met Leanda en gezin(Leanda is een leerkracht van Liselotte die ons had uitgenodigd). Het was een half uurtje met de auto en dan twee uurtjes met de boot. Onderweg naar Matapica zijn we gestopt bij twee plantages; Alliance een sinaasappel plantage en Bakkie een koffieplantage. Op de eerste hebben we verschillende mooie en ambetante beesten gezien. Op de tweede plantage hebben we een klein museum bezocht en verschillende kokosnoten en kleine oranje vruchten (waar ik de naar niet meer van weet) geplunderd. Verder richting Matapika hebben we nog een klein uurtje vastgezeten op de boot omdat het water nog niet hoog genoeg stond. Matapica is namelijk ook een plantage waar twee huizen staan. Één huis is van de familie van Leanda. Terug naar huis zijn we nog even tot aan de monding van de Comowijnerivier in de zee geweest en daarna richting Paramaribo. Onderweg hebben we nog een schilpad uit het water gevist maar voor de rest niet veel soeps.

Maandag: Voor degene die nog steeds aan het lezen zijn: Holi Phagwa!
Een feest dat door de Hindoestanen wordt gevierd! Waar komt het op neer? Het goede moet het kwade overschrijden, combinatie van lentefeest en een soort van Nieuwjaar. Elkaar insmeren met kleurpoeder, veel eten en veel drinken. Één groot en leuk feest dus. We waren zowel bij vrienden van Marcel uitgenodigd als bij zijn familie zelf.

Mijn blogs zijn altijd lang, maar ik wil zoveel mogelijk kwijt vooraleer ik alles vergeet.
Dit weekend gaan we weer op trip naar het binnenland, we mogen namelijk een begrafenis bijwonen. Hier is het de gewoonte dat daarna er feest wordt gevierd. Dus bekijk volgende week zeker mijn blog nog eens opnieuw!

Groetjes
Njana, Bjana of Jane!