Een inhaalmanoeuvre

Na mijn laatste blog zijn er al weer twee weken gepasseerd. De tijd vliegt hier.
Maar goed. De laatste keer zei ik dat we naar de Havana Lounge gingen en dat hebben we gedaan! Rum cola en heerlijke zwoele muziek, Havana is the place to be!
Niet iedereen was mee geweest dus vrijdag wouden we nog een keertje gaan. Havana was nog niet half gevuld, maar dat was aan ons niet te merken. Tegen een uur of drie deed Marcel (onze huisbaas) ons het voorstel om eens een kijkje te gaan nemen in de Zsa Zsa Zsu en hier waren ze dan ook zeer blij met onze komst. Het was tot dan toe niet hun beste avond, maar daar hebben wij met ons 9 wel snel verandering ingebracht!
Vier huisgenoten mochten de zondag mee gaan crossen met de jeep in de jungle. Omdat de rest niks te doen had, zijn wij zaterdag nog een dansje gaan placeren in de Zsa Zsa Zsu en zondag de ganse dag gaan zwemmen op het dakterras van Hotel Krasnapolski. Een heerlijk weekend dus.

Door de week is het de gewone gang van zaken; naar school gaan, een beetje voorbereiden en redelijk op tijd het bed in.

Donderdag begon het weekend weer, dus Havana Lounge. Niet al te laat gemaakt want de volgende dag ging ik shoppen met Elien. Geshopt hebben we. Vier paar slippers voor nog geen €25. Nog een reden waarom Jana van Suriname houdt. Kleren daarentegen zijn een beetje naar de marginale kant. Zoals het hoort zijn we na onze shopping een lunch gaan doen in het spanhoek. Heerlijke salade met frietjes. Ons medehuisgenoot Evelien die werkt voor de krant De Ware Tijd kreeg het idee om ons te interviewen en zo kwam het dat we de volgende dag met foto in de krant stonden.
Maar het mocht niet lang baten, op de terugweg naar huis werden we nogmaals geconfronteerd met de harde realiteit. Een vrouwtje voor ons op de bus werd opeens hysterisch en begon haar kindje van ongeveer 5 jaar hevig te slaan. Na een tijdje hadden wij door dat het kindje SRD 1 (waarmee ze de bus wilde betalen) had laten vallen. Wij waren natuurlijk gechoqueerd,
want SRD 1 is eigenlijk maar 0.25 Eurocent.

Eenmaal thuis werd het weekend terug verder ingezet. Een andere huisgenoot (Pieter) was jarig. Marcel heeft daarom heerlijke scampi’s op Surinaamse wijze voor ons klaargemaakt.
Zaterdag was het kampeertijd, we zijn vertrokken naar Palulu. Een klein resortje in de jungle waar we onze hangmat buiten konden ophangen, een kampvuurtje maken en heerlijk dutten tussen de beestjes. Zo waren er vuurvliegjes, blauwe vlinders en kaaimannen. Al snel kregen we compagnie van een broer van Marcel en een aantal vrienden,waardoor de avond eindige met een feestje in de Jungle! De troon van Limbo Queen was die avond voor mij. Onze compagnie vroeg zich af waar ik de Surinaamse manier van dansen heb geleerd en of ik geen Spaanse roots heb. Ook krijgen we veel de vraag of we geen kleurlenzen in hebben omdat ze het niet gewend zijn om helder blauwe ogen te zien. Complimentjes geven ze hier dus a volonté.
Eenmaal terug thuis was iedereen stik kapot, de hangmatten werden snel terug opgehangen en die dag was er niet meer veel activiteit in de Estabrielstraat.

Ondertussen is het al weer woensdag. Morgen ben ik samen uitgenodigd met Elien bij de ouders van haar buurman in Gent. Deze heeft namelijk Surinaamse roots en zijn ouders wonen hier nog steeds.
Voor het weekend staat er weer een tripje op naar Matapica. Dus hierover lees je op de volgende blog.

Groetjes!

One More Night

Na het inzetten van het weekend met een middagdutje in de hangmat is het nog eens tijd om hier wat neer te pennen. We zijn vorige vrijdag eens een stapje in het uitgaansleven gaan zetten. Als ik zeg dat de dj’s hier “Put Your Hands Up In De Lucht” roepen door micro en ¾ wanhopige Hollandse meiden zijn, moet ik niet meer zeggen zeker. Maar het is wel leuk. Je kan hier cocktails aan 1 euro drinken en de sfeer is ook altijd leuk. Vanavond gaan we misschien eens naar de Havana Club, dus laten hopen dat dat wat andere koek is. Maar check zeker eens het nummer One more night van Busy Signal. Dit nummer wordt hier momenteel overal plat gedraaid.

Zondag zijn we naar Klaaskreek geweest. Een klein dorpje meer naar het binnenland. Er was feest, eigenlijk een soort eindejaarsviering! Aan het dorpje was ook een klein strandje. In de voormiddag hebben we hoofdzakelijk hier liggen zonnen en in de namiddag was het afwisselend dorp, strand, dorp, strand omdat we nood hadden aan afkoeling. Het feest was best leuk. Er was live muziek en we hebben de eerste twee knappe donkere mannen gespot. Het weekend kon niet meer stuk. Er was ook een stoet door het dorp waarbij gedanst en muziek werd gemaakt, maar er werd ook gescheurd.  Wat dus betekent dat een man of vrouw tegen je aan komt dansen. De meeste mensen bedoelen er niks mee en zien het gewoon als een manier van dansen en feest vieren. Een ander deel profiteert hier natuurlijk van, vooral als er een aantal blanke dames bij elkaar staan.

Maandag ben ik ook vrij. Het was mooi weer dus tijd om een plonsje in het zwembad te wagen. We hebben hier namelijk een zwembad twee straten verder en voor SRD 100 heb je een maandabonnement . Dinsdag, woensdag en donderdag moet ik naar school in de voormiddag. Soms 7 uur aan en stuk en dat is best vermoeiend. Maar in de namiddag is er genoeg tijd om te ontspannen en dan komt het maandabonnement ook altijd goed van pas.

Vanavond worden het eens frieten met biefstuk. Ze zitten hier al 10 min te zeggen dat er nog frieten moeten gehaald worden, dus ik ga er eens achter.

Veel plezier in de sneeuw ;)

Vrijdag ben ik voor het eerst mijn school gaan bezoeken. Het is best een eindje van mijn huisje waardoor ik met de fiets moet. Wat normaal geen probleem moet geven want ik neem wel meer de fiets, maaar… hier rijden ze LINKS! Natuurlijk moet ik hier soms aan herinnerd worden door getoeter van de passerende auto’s.

De school ziet er goed uit en er zitten hoofdzakelijk meisjes. De leerkrachten en directie zijn super vriendelijk, ik word er met open arme ontvangen. Mijn eerste taak is het klaslokaal inrichten voor schoonheidsverzorging. Ik mag mijn eigen ding doen in samenwerking met de leerlingen en twee andere lectoren. Ik ga dus zeker mijn stempel achter laten in Suriname.

Vrijdag namiddag zijn we samen met Marcel hangmatten gaan kopen. Het terras hangt hier momentaal vol met 7 hangmatten en geeft dus een zeer gezellige sfeer. Wanneer we nu terugkomen van de school word er dan ook een middagdutje gedaan in de hangmat. Veel beter als mijne Joey stoel in Gent.

Zaterdag zijn we dolfijnen gaan spotten in de Suriname rivier en naar het vissersdorpje Braamspunt geweest. Dolfijnen hebben we gezien, maar het was wel raar om deze in bruin water te spotten. Braamspunt was wel een beetje schokkend. De mensen leven daar in kleine “huisjes” gemaakt van golfplaten en het strand lag vol met glas, metalen platen , oude stoelen, aangespoelde frigo’s …

Uitgaan is hier nog niet gebeurd, tegen 23.00 uur liggen we meestal uitgeteld in de hangmat of onder ons muskietennetje. Van muskieten gesproken, ik heb momenteel al 57 beten en heb al de bijnaam Roze Koe gekregen. Mijn muggenbeten worden groter dan bij iemand anders omdat ik hier lichtjes allergisch voor ben. Mijn mentor op school schrok dan ook toen ze me zag en heeft me een middeltje van hier aangeraden. Dit ben ik nu al twee dagen aan het smeren en ondertussen heb ik geen nieuwe beten bij. Laten we hopen dat dit zo voor de rest van de komende 3 maanden zo blijft.

Omdat onze dagen nog niet genoeg gevuld zijn gaan we vanaf vanavond beginnen met huiswerkbegeleiding aan huis. Liselotte ( mijn huisgenote) haar leerkracht organiseert dit en had laten horen dat ze hier weinig vrijwilligers voor vind. Daarom hebben wij besloten om hier een tandje bij te steken. Gedurende twee avonden per week gaan we jongens op internaat helpen met hun huiswerk en eventueel bijles geven.