Wat is er ondertussen allemaal gebeurd...
- Tripje naar Jaw Jaw, een dorpje in het binneland waar het de laatste herdenkingsdienst was voor een overledene. Wij waren uitgenodigd en het zou een groot feest worden. Dat was het ook. Het begon om 00.30 en het was gedaan om 08.00 in de morgend.
- BBQ in de Estabrielstraat. 60 mensen waren er uitgenodigd. Hoeveel er juist zijn geweest weet ik niet. Het enigste wat ik nog weet is dat iedereen zich supper geamuseerd heeft! :D
- Volgende morgen om 8.00 naar een debat rond huiswerkbegeleiding. Zeer interessant maar ons hoofd stond er niet echt naar.
- Dagje naar Overbridge, een aangelegd strand waar je lekker kan zonnen en zwemmen.
- Tripje Galibi, schildpadden spotten en zalige strandwandelingen bij zonsondergang en opkomst.
- Fort Zeelandia bezichtigen met een super saaie gids. Dan maar kijken naar de opnames van de film Sony Boy. Ook eens leuk om mee te maken.
- Optreden van de LuckyDubeBand. Het zou beginnen om 8 uur, maar het is uiteindelijk 10 uur geworden. Is hier wel normaal. De sfeer die er was kan je vergelijken met een festival.
- Danswedstrijd waar alle secundaire scholen aan konden deelnemen. Zowel mensen met talent als zonder. De jongens kunnen hier soms zelf beter met hun kont schudden dan de dames. Zeer leuk te zien. Ahja, alle creolen en Marrons zijn hier massas gespierd.
- Morgen vertrek ik voor 9 dagen naar het binnenland. Dus het zal weer even duren voor de volgende blog.
woensdag 31 maart 2010
dinsdag 2 maart 2010
De relaasheid der dingen
Woensdag: Tripje naar de kopiedienst werd een dubbele rum cola in een lokaal cafeetje met Marcel en zen maatjes. Partijtje poolen hebben we ook geprobeerd. Met de nadruk op proberen natuurlijk.
Donderdag: Alles groeit hier sneller, dus ook mijn haren. Elien heeft het gewaagd om mijn haar bij te kleuren en het resultaat mag er zijn. Etentje bij Gust en Koenti ( de ouders van Elien haar buurman) waar we heerlijke gegratineerde aardappelpuree kregen en geflambeerde aubergines met pesto. In ruil hadden we een “klein” bloemstukje mee van de lokale bloemist. Namelijk vijf stengels Palulu. Zoek maar eens een fotootje op google ;). Daarna was het tijd voor HAVANA!!
Vrijdag: uitgeteld de ganse voormiddag in de hangmat dutten, Jana was stikkapot. In de namiddag was het tijd om een bezoekje te brengen aan Thermen Hermitage, een schoonheidsalon met wellnesscenter en Hamam. Ik mag hier waarschijnlijk mijn overige stage doen. Omdat mijn interesse vooral naar lichaamsmassage gaat zou ik als masseuse in de Hamam mogen werken! Zweten zullen we en de kilo’s zullen er dan misschien ook wel afvliegen ;)
‘s Avonds zijn we naar het toneel “Midsummer Night’s Dream” van het jeugdtheater gaan kijken. Het was op een verfrissende manier gebracht en we hebben eens goed kunnen lachen. De chemie tussen de hoofdrolspelers is helemaal anders dan bij ons.
Onze collega Jan van journalistiek zat ondertussen op de opening van “SPAN”. Een kunsttentoonstelling in de tuin van de Surinaamse Bank. Dit wouden wij dus ook niet missen maar we hadden geen uitnodiging. Geen probleem, praatje met de bewaking en we waren binnen. Ze dachten namelijk dat het onze laatste avond in Suriname was, en maar goed ook. Wat was me dat, decadent tot en met. Gratis cocktails naar keuze, kraampjes met eten verspreid over heel de tuin, verschillende live bands en andere artiesten. Ook alle kunstenaars waren aanwezig en gaven bij hun werk de gepaste uitleg. Terwijl dat wij gefascineerd zaten te kijken naar een hok vol kuikens hoorden wij opeens; “Dames, maak eens plaats voor de President” en ja, daar stond hij , de President van Suriname! Geloof me, hij heeft de grootste zoeloe lippen van Suriname ;).
Zaterdag: Tijd voor activiteit dachten we. De plannen waren : Fort Zeelandia, de zoo en de cultuurtuin. Wat hebben we gezien? Geen van de drie. Ons eerste stop was Fort Zeelandie, deze was gesloten. We waren een beetje uitgeteld dus Liselotte, Elien , Elien en ik zetten ons op een bankje. Na een tijdje komt er een oud ventje een praatje met ons maken. Na een poos hebben we door dat het de redelijk bekende kunstenaar Erwin De Vries is. Hij had een tentoonstelling lopen in Fort Zeelandia maar die was nu al jammer genoeg gedaan. Zijn boek hebben we wel mogen bekijken en zijn levensverhaal heeft hij ons ook uitgebreid verteld. Daarna heeft hij ons nog een lift gegeven naar de winkel van zijn dochter( deze maakt zelf juwelen) en hebben we nog een uitnodiging gekregen om eens bij zijn thuis langs te komen. Dit doen we zeker!
Zondag: Uitstap naar Matapica met Leanda en gezin(Leanda is een leerkracht van Liselotte die ons had uitgenodigd). Het was een half uurtje met de auto en dan twee uurtjes met de boot. Onderweg naar Matapica zijn we gestopt bij twee plantages; Alliance een sinaasappel plantage en Bakkie een koffieplantage. Op de eerste hebben we verschillende mooie en ambetante beesten gezien. Op de tweede plantage hebben we een klein museum bezocht en verschillende kokosnoten en kleine oranje vruchten (waar ik de naar niet meer van weet) geplunderd. Verder richting Matapika hebben we nog een klein uurtje vastgezeten op de boot omdat het water nog niet hoog genoeg stond. Matapica is namelijk ook een plantage waar twee huizen staan. Één huis is van de familie van Leanda. Terug naar huis zijn we nog even tot aan de monding van de Comowijnerivier in de zee geweest en daarna richting Paramaribo. Onderweg hebben we nog een schilpad uit het water gevist maar voor de rest niet veel soeps.
Maandag: Voor degene die nog steeds aan het lezen zijn: Holi Phagwa!
Een feest dat door de Hindoestanen wordt gevierd! Waar komt het op neer? Het goede moet het kwade overschrijden, combinatie van lentefeest en een soort van Nieuwjaar. Elkaar insmeren met kleurpoeder, veel eten en veel drinken. Één groot en leuk feest dus. We waren zowel bij vrienden van Marcel uitgenodigd als bij zijn familie zelf.
Mijn blogs zijn altijd lang, maar ik wil zoveel mogelijk kwijt vooraleer ik alles vergeet.
Dit weekend gaan we weer op trip naar het binnenland, we mogen namelijk een begrafenis bijwonen. Hier is het de gewoonte dat daarna er feest wordt gevierd. Dus bekijk volgende week zeker mijn blog nog eens opnieuw!
Groetjes
Njana, Bjana of Jane!
Donderdag: Alles groeit hier sneller, dus ook mijn haren. Elien heeft het gewaagd om mijn haar bij te kleuren en het resultaat mag er zijn. Etentje bij Gust en Koenti ( de ouders van Elien haar buurman) waar we heerlijke gegratineerde aardappelpuree kregen en geflambeerde aubergines met pesto. In ruil hadden we een “klein” bloemstukje mee van de lokale bloemist. Namelijk vijf stengels Palulu. Zoek maar eens een fotootje op google ;). Daarna was het tijd voor HAVANA!!
Vrijdag: uitgeteld de ganse voormiddag in de hangmat dutten, Jana was stikkapot. In de namiddag was het tijd om een bezoekje te brengen aan Thermen Hermitage, een schoonheidsalon met wellnesscenter en Hamam. Ik mag hier waarschijnlijk mijn overige stage doen. Omdat mijn interesse vooral naar lichaamsmassage gaat zou ik als masseuse in de Hamam mogen werken! Zweten zullen we en de kilo’s zullen er dan misschien ook wel afvliegen ;)
‘s Avonds zijn we naar het toneel “Midsummer Night’s Dream” van het jeugdtheater gaan kijken. Het was op een verfrissende manier gebracht en we hebben eens goed kunnen lachen. De chemie tussen de hoofdrolspelers is helemaal anders dan bij ons.
Onze collega Jan van journalistiek zat ondertussen op de opening van “SPAN”. Een kunsttentoonstelling in de tuin van de Surinaamse Bank. Dit wouden wij dus ook niet missen maar we hadden geen uitnodiging. Geen probleem, praatje met de bewaking en we waren binnen. Ze dachten namelijk dat het onze laatste avond in Suriname was, en maar goed ook. Wat was me dat, decadent tot en met. Gratis cocktails naar keuze, kraampjes met eten verspreid over heel de tuin, verschillende live bands en andere artiesten. Ook alle kunstenaars waren aanwezig en gaven bij hun werk de gepaste uitleg. Terwijl dat wij gefascineerd zaten te kijken naar een hok vol kuikens hoorden wij opeens; “Dames, maak eens plaats voor de President” en ja, daar stond hij , de President van Suriname! Geloof me, hij heeft de grootste zoeloe lippen van Suriname ;).
Zaterdag: Tijd voor activiteit dachten we. De plannen waren : Fort Zeelandia, de zoo en de cultuurtuin. Wat hebben we gezien? Geen van de drie. Ons eerste stop was Fort Zeelandie, deze was gesloten. We waren een beetje uitgeteld dus Liselotte, Elien , Elien en ik zetten ons op een bankje. Na een tijdje komt er een oud ventje een praatje met ons maken. Na een poos hebben we door dat het de redelijk bekende kunstenaar Erwin De Vries is. Hij had een tentoonstelling lopen in Fort Zeelandia maar die was nu al jammer genoeg gedaan. Zijn boek hebben we wel mogen bekijken en zijn levensverhaal heeft hij ons ook uitgebreid verteld. Daarna heeft hij ons nog een lift gegeven naar de winkel van zijn dochter( deze maakt zelf juwelen) en hebben we nog een uitnodiging gekregen om eens bij zijn thuis langs te komen. Dit doen we zeker!
Zondag: Uitstap naar Matapica met Leanda en gezin(Leanda is een leerkracht van Liselotte die ons had uitgenodigd). Het was een half uurtje met de auto en dan twee uurtjes met de boot. Onderweg naar Matapica zijn we gestopt bij twee plantages; Alliance een sinaasappel plantage en Bakkie een koffieplantage. Op de eerste hebben we verschillende mooie en ambetante beesten gezien. Op de tweede plantage hebben we een klein museum bezocht en verschillende kokosnoten en kleine oranje vruchten (waar ik de naar niet meer van weet) geplunderd. Verder richting Matapika hebben we nog een klein uurtje vastgezeten op de boot omdat het water nog niet hoog genoeg stond. Matapica is namelijk ook een plantage waar twee huizen staan. Één huis is van de familie van Leanda. Terug naar huis zijn we nog even tot aan de monding van de Comowijnerivier in de zee geweest en daarna richting Paramaribo. Onderweg hebben we nog een schilpad uit het water gevist maar voor de rest niet veel soeps.
Maandag: Voor degene die nog steeds aan het lezen zijn: Holi Phagwa!
Een feest dat door de Hindoestanen wordt gevierd! Waar komt het op neer? Het goede moet het kwade overschrijden, combinatie van lentefeest en een soort van Nieuwjaar. Elkaar insmeren met kleurpoeder, veel eten en veel drinken. Één groot en leuk feest dus. We waren zowel bij vrienden van Marcel uitgenodigd als bij zijn familie zelf.
Mijn blogs zijn altijd lang, maar ik wil zoveel mogelijk kwijt vooraleer ik alles vergeet.
Dit weekend gaan we weer op trip naar het binnenland, we mogen namelijk een begrafenis bijwonen. Hier is het de gewoonte dat daarna er feest wordt gevierd. Dus bekijk volgende week zeker mijn blog nog eens opnieuw!
Groetjes
Njana, Bjana of Jane!
woensdag 24 februari 2010
Een inhaalmanoeuvre
Na mijn laatste blog zijn er al weer twee weken gepasseerd. De tijd vliegt hier.
Maar goed. De laatste keer zei ik dat we naar de Havana Lounge gingen en dat hebben we gedaan! Rum cola en heerlijke zwoele muziek, Havana is the place to be!
Niet iedereen was mee geweest dus vrijdag wouden we nog een keertje gaan. Havana was nog niet half gevuld, maar dat was aan ons niet te merken. Tegen een uur of drie deed Marcel (onze huisbaas) ons het voorstel om eens een kijkje te gaan nemen in de Zsa Zsa Zsu en hier waren ze dan ook zeer blij met onze komst. Het was tot dan toe niet hun beste avond, maar daar hebben wij met ons 9 wel snel verandering ingebracht!
Vier huisgenoten mochten de zondag mee gaan crossen met de jeep in de jungle. Omdat de rest niks te doen had, zijn wij zaterdag nog een dansje gaan placeren in de Zsa Zsa Zsu en zondag de ganse dag gaan zwemmen op het dakterras van Hotel Krasnapolski. Een heerlijk weekend dus.
Door de week is het de gewone gang van zaken; naar school gaan, een beetje voorbereiden en redelijk op tijd het bed in.
Donderdag begon het weekend weer, dus Havana Lounge. Niet al te laat gemaakt want de volgende dag ging ik shoppen met Elien. Geshopt hebben we. Vier paar slippers voor nog geen €25. Nog een reden waarom Jana van Suriname houdt. Kleren daarentegen zijn een beetje naar de marginale kant. Zoals het hoort zijn we na onze shopping een lunch gaan doen in het spanhoek. Heerlijke salade met frietjes. Ons medehuisgenoot Evelien die werkt voor de krant De Ware Tijd kreeg het idee om ons te interviewen en zo kwam het dat we de volgende dag met foto in de krant stonden.
Maar het mocht niet lang baten, op de terugweg naar huis werden we nogmaals geconfronteerd met de harde realiteit. Een vrouwtje voor ons op de bus werd opeens hysterisch en begon haar kindje van ongeveer 5 jaar hevig te slaan. Na een tijdje hadden wij door dat het kindje SRD 1 (waarmee ze de bus wilde betalen) had laten vallen. Wij waren natuurlijk gechoqueerd,
want SRD 1 is eigenlijk maar 0.25 Eurocent.
Eenmaal thuis werd het weekend terug verder ingezet. Een andere huisgenoot (Pieter) was jarig. Marcel heeft daarom heerlijke scampi’s op Surinaamse wijze voor ons klaargemaakt.
Zaterdag was het kampeertijd, we zijn vertrokken naar Palulu. Een klein resortje in de jungle waar we onze hangmat buiten konden ophangen, een kampvuurtje maken en heerlijk dutten tussen de beestjes. Zo waren er vuurvliegjes, blauwe vlinders en kaaimannen. Al snel kregen we compagnie van een broer van Marcel en een aantal vrienden,waardoor de avond eindige met een feestje in de Jungle! De troon van Limbo Queen was die avond voor mij. Onze compagnie vroeg zich af waar ik de Surinaamse manier van dansen heb geleerd en of ik geen Spaanse roots heb. Ook krijgen we veel de vraag of we geen kleurlenzen in hebben omdat ze het niet gewend zijn om helder blauwe ogen te zien. Complimentjes geven ze hier dus a volonté.
Eenmaal terug thuis was iedereen stik kapot, de hangmatten werden snel terug opgehangen en die dag was er niet meer veel activiteit in de Estabrielstraat.
Ondertussen is het al weer woensdag. Morgen ben ik samen uitgenodigd met Elien bij de ouders van haar buurman in Gent. Deze heeft namelijk Surinaamse roots en zijn ouders wonen hier nog steeds.
Voor het weekend staat er weer een tripje op naar Matapica. Dus hierover lees je op de volgende blog.
Groetjes!
Maar goed. De laatste keer zei ik dat we naar de Havana Lounge gingen en dat hebben we gedaan! Rum cola en heerlijke zwoele muziek, Havana is the place to be!
Niet iedereen was mee geweest dus vrijdag wouden we nog een keertje gaan. Havana was nog niet half gevuld, maar dat was aan ons niet te merken. Tegen een uur of drie deed Marcel (onze huisbaas) ons het voorstel om eens een kijkje te gaan nemen in de Zsa Zsa Zsu en hier waren ze dan ook zeer blij met onze komst. Het was tot dan toe niet hun beste avond, maar daar hebben wij met ons 9 wel snel verandering ingebracht!
Vier huisgenoten mochten de zondag mee gaan crossen met de jeep in de jungle. Omdat de rest niks te doen had, zijn wij zaterdag nog een dansje gaan placeren in de Zsa Zsa Zsu en zondag de ganse dag gaan zwemmen op het dakterras van Hotel Krasnapolski. Een heerlijk weekend dus.
Door de week is het de gewone gang van zaken; naar school gaan, een beetje voorbereiden en redelijk op tijd het bed in.
Donderdag begon het weekend weer, dus Havana Lounge. Niet al te laat gemaakt want de volgende dag ging ik shoppen met Elien. Geshopt hebben we. Vier paar slippers voor nog geen €25. Nog een reden waarom Jana van Suriname houdt. Kleren daarentegen zijn een beetje naar de marginale kant. Zoals het hoort zijn we na onze shopping een lunch gaan doen in het spanhoek. Heerlijke salade met frietjes. Ons medehuisgenoot Evelien die werkt voor de krant De Ware Tijd kreeg het idee om ons te interviewen en zo kwam het dat we de volgende dag met foto in de krant stonden.
Maar het mocht niet lang baten, op de terugweg naar huis werden we nogmaals geconfronteerd met de harde realiteit. Een vrouwtje voor ons op de bus werd opeens hysterisch en begon haar kindje van ongeveer 5 jaar hevig te slaan. Na een tijdje hadden wij door dat het kindje SRD 1 (waarmee ze de bus wilde betalen) had laten vallen. Wij waren natuurlijk gechoqueerd,
want SRD 1 is eigenlijk maar 0.25 Eurocent.
Eenmaal thuis werd het weekend terug verder ingezet. Een andere huisgenoot (Pieter) was jarig. Marcel heeft daarom heerlijke scampi’s op Surinaamse wijze voor ons klaargemaakt.
Zaterdag was het kampeertijd, we zijn vertrokken naar Palulu. Een klein resortje in de jungle waar we onze hangmat buiten konden ophangen, een kampvuurtje maken en heerlijk dutten tussen de beestjes. Zo waren er vuurvliegjes, blauwe vlinders en kaaimannen. Al snel kregen we compagnie van een broer van Marcel en een aantal vrienden,waardoor de avond eindige met een feestje in de Jungle! De troon van Limbo Queen was die avond voor mij. Onze compagnie vroeg zich af waar ik de Surinaamse manier van dansen heb geleerd en of ik geen Spaanse roots heb. Ook krijgen we veel de vraag of we geen kleurlenzen in hebben omdat ze het niet gewend zijn om helder blauwe ogen te zien. Complimentjes geven ze hier dus a volonté.
Eenmaal terug thuis was iedereen stik kapot, de hangmatten werden snel terug opgehangen en die dag was er niet meer veel activiteit in de Estabrielstraat.
Ondertussen is het al weer woensdag. Morgen ben ik samen uitgenodigd met Elien bij de ouders van haar buurman in Gent. Deze heeft namelijk Surinaamse roots en zijn ouders wonen hier nog steeds.
Voor het weekend staat er weer een tripje op naar Matapica. Dus hierover lees je op de volgende blog.
Groetjes!
donderdag 11 februari 2010
One More Night
Na het inzetten van het weekend met een middagdutje in de hangmat is het nog eens tijd om hier wat neer te pennen. We zijn vorige vrijdag eens een stapje in het uitgaansleven gaan zetten. Als ik zeg dat de dj’s hier “Put Your Hands Up In De Lucht” roepen door micro en ¾ wanhopige Hollandse meiden zijn, moet ik niet meer zeggen zeker. Maar het is wel leuk. Je kan hier cocktails aan 1 euro drinken en de sfeer is ook altijd leuk. Vanavond gaan we misschien eens naar de Havana Club, dus laten hopen dat dat wat andere koek is. Maar check zeker eens het nummer One more night van Busy Signal. Dit nummer wordt hier momenteel overal plat gedraaid.
Zondag zijn we naar Klaaskreek geweest. Een klein dorpje meer naar het binnenland. Er was feest, eigenlijk een soort eindejaarsviering! Aan het dorpje was ook een klein strandje. In de voormiddag hebben we hoofdzakelijk hier liggen zonnen en in de namiddag was het afwisselend dorp, strand, dorp, strand omdat we nood hadden aan afkoeling. Het feest was best leuk. Er was live muziek en we hebben de eerste twee knappe donkere mannen gespot. Het weekend kon niet meer stuk. Er was ook een stoet door het dorp waarbij gedanst en muziek werd gemaakt, maar er werd ook gescheurd. Wat dus betekent dat een man of vrouw tegen je aan komt dansen. De meeste mensen bedoelen er niks mee en zien het gewoon als een manier van dansen en feest vieren. Een ander deel profiteert hier natuurlijk van, vooral als er een aantal blanke dames bij elkaar staan.
Maandag ben ik ook vrij. Het was mooi weer dus tijd om een plonsje in het zwembad te wagen. We hebben hier namelijk een zwembad twee straten verder en voor SRD 100 heb je een maandabonnement . Dinsdag, woensdag en donderdag moet ik naar school in de voormiddag. Soms 7 uur aan en stuk en dat is best vermoeiend. Maar in de namiddag is er genoeg tijd om te ontspannen en dan komt het maandabonnement ook altijd goed van pas.
Vanavond worden het eens frieten met biefstuk. Ze zitten hier al 10 min te zeggen dat er nog frieten moeten gehaald worden, dus ik ga er eens achter.
Veel plezier in de sneeuw ;)
Zondag zijn we naar Klaaskreek geweest. Een klein dorpje meer naar het binnenland. Er was feest, eigenlijk een soort eindejaarsviering! Aan het dorpje was ook een klein strandje. In de voormiddag hebben we hoofdzakelijk hier liggen zonnen en in de namiddag was het afwisselend dorp, strand, dorp, strand omdat we nood hadden aan afkoeling. Het feest was best leuk. Er was live muziek en we hebben de eerste twee knappe donkere mannen gespot. Het weekend kon niet meer stuk. Er was ook een stoet door het dorp waarbij gedanst en muziek werd gemaakt, maar er werd ook gescheurd. Wat dus betekent dat een man of vrouw tegen je aan komt dansen. De meeste mensen bedoelen er niks mee en zien het gewoon als een manier van dansen en feest vieren. Een ander deel profiteert hier natuurlijk van, vooral als er een aantal blanke dames bij elkaar staan.
Maandag ben ik ook vrij. Het was mooi weer dus tijd om een plonsje in het zwembad te wagen. We hebben hier namelijk een zwembad twee straten verder en voor SRD 100 heb je een maandabonnement . Dinsdag, woensdag en donderdag moet ik naar school in de voormiddag. Soms 7 uur aan en stuk en dat is best vermoeiend. Maar in de namiddag is er genoeg tijd om te ontspannen en dan komt het maandabonnement ook altijd goed van pas.
Vanavond worden het eens frieten met biefstuk. Ze zitten hier al 10 min te zeggen dat er nog frieten moeten gehaald worden, dus ik ga er eens achter.
Veel plezier in de sneeuw ;)
dinsdag 2 februari 2010
Vrijdag ben ik voor het eerst mijn school gaan bezoeken. Het is best een eindje van mijn huisje waardoor ik met de fiets moet. Wat normaal geen probleem moet geven want ik neem wel meer de fiets, maaar… hier rijden ze LINKS! Natuurlijk moet ik hier soms aan herinnerd worden door getoeter van de passerende auto’s.
De school ziet er goed uit en er zitten hoofdzakelijk meisjes. De leerkrachten en directie zijn super vriendelijk, ik word er met open arme ontvangen. Mijn eerste taak is het klaslokaal inrichten voor schoonheidsverzorging. Ik mag mijn eigen ding doen in samenwerking met de leerlingen en twee andere lectoren. Ik ga dus zeker mijn stempel achter laten in Suriname.
Vrijdag namiddag zijn we samen met Marcel hangmatten gaan kopen. Het terras hangt hier momentaal vol met 7 hangmatten en geeft dus een zeer gezellige sfeer. Wanneer we nu terugkomen van de school word er dan ook een middagdutje gedaan in de hangmat. Veel beter als mijne Joey stoel in Gent.
Zaterdag zijn we dolfijnen gaan spotten in de Suriname rivier en naar het vissersdorpje Braamspunt geweest. Dolfijnen hebben we gezien, maar het was wel raar om deze in bruin water te spotten. Braamspunt was wel een beetje schokkend. De mensen leven daar in kleine “huisjes” gemaakt van golfplaten en het strand lag vol met glas, metalen platen , oude stoelen, aangespoelde frigo’s …
Uitgaan is hier nog niet gebeurd, tegen 23.00 uur liggen we meestal uitgeteld in de hangmat of onder ons muskietennetje. Van muskieten gesproken, ik heb momenteel al 57 beten en heb al de bijnaam Roze Koe gekregen. Mijn muggenbeten worden groter dan bij iemand anders omdat ik hier lichtjes allergisch voor ben. Mijn mentor op school schrok dan ook toen ze me zag en heeft me een middeltje van hier aangeraden. Dit ben ik nu al twee dagen aan het smeren en ondertussen heb ik geen nieuwe beten bij. Laten we hopen dat dit zo voor de rest van de komende 3 maanden zo blijft.
Omdat onze dagen nog niet genoeg gevuld zijn gaan we vanaf vanavond beginnen met huiswerkbegeleiding aan huis. Liselotte ( mijn huisgenote) haar leerkracht organiseert dit en had laten horen dat ze hier weinig vrijwilligers voor vind. Daarom hebben wij besloten om hier een tandje bij te steken. Gedurende twee avonden per week gaan we jongens op internaat helpen met hun huiswerk en eventueel bijles geven.
De school ziet er goed uit en er zitten hoofdzakelijk meisjes. De leerkrachten en directie zijn super vriendelijk, ik word er met open arme ontvangen. Mijn eerste taak is het klaslokaal inrichten voor schoonheidsverzorging. Ik mag mijn eigen ding doen in samenwerking met de leerlingen en twee andere lectoren. Ik ga dus zeker mijn stempel achter laten in Suriname.
Vrijdag namiddag zijn we samen met Marcel hangmatten gaan kopen. Het terras hangt hier momentaal vol met 7 hangmatten en geeft dus een zeer gezellige sfeer. Wanneer we nu terugkomen van de school word er dan ook een middagdutje gedaan in de hangmat. Veel beter als mijne Joey stoel in Gent.
Zaterdag zijn we dolfijnen gaan spotten in de Suriname rivier en naar het vissersdorpje Braamspunt geweest. Dolfijnen hebben we gezien, maar het was wel raar om deze in bruin water te spotten. Braamspunt was wel een beetje schokkend. De mensen leven daar in kleine “huisjes” gemaakt van golfplaten en het strand lag vol met glas, metalen platen , oude stoelen, aangespoelde frigo’s …
Uitgaan is hier nog niet gebeurd, tegen 23.00 uur liggen we meestal uitgeteld in de hangmat of onder ons muskietennetje. Van muskieten gesproken, ik heb momenteel al 57 beten en heb al de bijnaam Roze Koe gekregen. Mijn muggenbeten worden groter dan bij iemand anders omdat ik hier lichtjes allergisch voor ben. Mijn mentor op school schrok dan ook toen ze me zag en heeft me een middeltje van hier aangeraden. Dit ben ik nu al twee dagen aan het smeren en ondertussen heb ik geen nieuwe beten bij. Laten we hopen dat dit zo voor de rest van de komende 3 maanden zo blijft.
Omdat onze dagen nog niet genoeg gevuld zijn gaan we vanaf vanavond beginnen met huiswerkbegeleiding aan huis. Liselotte ( mijn huisgenote) haar leerkracht organiseert dit en had laten horen dat ze hier weinig vrijwilligers voor vind. Daarom hebben wij besloten om hier een tandje bij te steken. Gedurende twee avonden per week gaan we jongens op internaat helpen met hun huiswerk en eventueel bijles geven.
donderdag 28 januari 2010
Het begin
9 uur in de vlieger,mijn plan was slapen maar dit veranderde al snel. De vlieger was half leeg waardoor bijna iedereen drie zetels voor zichzelf had. We konden films kijken, tetrus spelen, kregen eten om de twee uur en voortdurend snacks en drankjes. Jana Loves KLM. :)
Eenmaal aangekomen in Suriname stonden ze ons niet optewachten. Het vliegtuig was te vroeg waardoor we met 7 meiden gestrand waren tussen zeer behulpzame mannen. Maar natuurlijk wouden ze hier geld voor en lieten ze je niet echt gerust. Door een spurtje naar de bus hebben we dit toch kunnen ontwijken.
In het huisje zaten al drie studenten van journalistiek, we zitten nu dus met 10. De sfeer is zeer gezellig en alles wat we moeten hebben is aanwezig.
Bij ons eerste tripje naar de stad hebben we kennis gemaakt met het openbaar vervoer, geen lijnbussen maar keuze tussen playboy, luipaard en bommabusjes met aangepaste muziek.
Ons eerste bezoek was de palmentuin. Hierdoor weten we dat Surinamers "Swaffelen" ook kennen.
Voor de rest van de week hebben we nog bezoek naar onze scholen opstaan, tripe je naar de zee en maandag begint het echte werk met observatieweek.
Maar de meloen is gesneden dus tot de volgende!
Eenmaal aangekomen in Suriname stonden ze ons niet optewachten. Het vliegtuig was te vroeg waardoor we met 7 meiden gestrand waren tussen zeer behulpzame mannen. Maar natuurlijk wouden ze hier geld voor en lieten ze je niet echt gerust. Door een spurtje naar de bus hebben we dit toch kunnen ontwijken.
In het huisje zaten al drie studenten van journalistiek, we zitten nu dus met 10. De sfeer is zeer gezellig en alles wat we moeten hebben is aanwezig.
Bij ons eerste tripje naar de stad hebben we kennis gemaakt met het openbaar vervoer, geen lijnbussen maar keuze tussen playboy, luipaard en bommabusjes met aangepaste muziek.
Ons eerste bezoek was de palmentuin. Hierdoor weten we dat Surinamers "Swaffelen" ook kennen.
Voor de rest van de week hebben we nog bezoek naar onze scholen opstaan, tripe je naar de zee en maandag begint het echte werk met observatieweek.
Maar de meloen is gesneden dus tot de volgende!
maandag 25 januari 2010
Vanavond is het zover
Na het geslaagde "Weg" feestje in Gent, het vermoeiende Forma T. feestje in Brussel en het verrassingsfeest van de familie gisteren is het vanavond eindelijk zover. Zo als ze gister al zeiden: " de slimste belg vertrekt naar Suriname." :D
Ik heb er lang naaruit gekeken en ga er nu ook dubbel en dik van genieten. Ik ga geen kaartjes sturen, maar via deze blog kunnen jullie toch ook een beetje meegenieten en lezen over de GEWELDIGE avonturen in Paramaribo.
Ik doe geen journalistiek, dus geen commentaar op de zinsbouw of spellingsfouten. Ik ga naar Suriname en hun Nederlands is daar niet veel beter :).
Tot binnenkort,
ik ga nog eens voor de laatste keer genieten van verse gemaakte frietjes.
Ik heb er lang naaruit gekeken en ga er nu ook dubbel en dik van genieten. Ik ga geen kaartjes sturen, maar via deze blog kunnen jullie toch ook een beetje meegenieten en lezen over de GEWELDIGE avonturen in Paramaribo.
Ik doe geen journalistiek, dus geen commentaar op de zinsbouw of spellingsfouten. Ik ga naar Suriname en hun Nederlands is daar niet veel beter :).
Tot binnenkort,
ik ga nog eens voor de laatste keer genieten van verse gemaakte frietjes.
Abonneren op:
Posts (Atom)